നന്ദി ചൊല്ലുവാന്
ഈ ജന്മം മറക്കാത്ത
ഭാഗ്യമാണു നീ
കൂടെപ്പിറക്കാതെ പോയെങ്കിലും
കൂടപ്പിറപ്പാണ് നീയെനിക്ക്
ഏട്ടനായ് നീയെന് കൂടെ വേണം
എന്നുമീ വീഥിയില് വെട്ടമായി
---------------
Wednesday, August 31, 2011
Tuesday, August 30, 2011
കാത്തിരിപ്പ്. . .
സ്നേഹ ഹസ്തമായി വന്നവനായിരുന്നു നീ.
പിന്നെ ഒരു കൈലേസായി നീ മാറി.
എന്റെ ദുഖങ്ങളെല്ലാം ദത്തെടുത്തു.നീ എന്നെ ചിരിക്കാന് പഠിപ്പിച്ചു.
സ്നേഹം എന്താണെന്നും നീ എന്നെ അറിയിച്ചു .
നിന്റെ മടിയില് ഉറങ്ങുമ്പോള് ഞാന് മാലാഖമാരെ സ്വപ്നം കണ്ടു.
പതിയെ എന്റെ സ്നേഹമായി നീ മാറുകയായിരുന്നു.
എന്റെ ഓര്മ്മയില് നിന്റെ നിറമുള്ള ഓര്മ്മകള് ഇന്നും നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു
കൗതുകത്തോടെ നീ മുറിച്ചുമാറ്റിയ നിന്റെ കൈ ഞരമ്പും
അതില് നിന്നും ഒഴുകിയ ചുവന്ന ദ്രാവകവും എന്റെ സ്മരണയില് ഇന്നും പച്ചപിടിച്ചു നില്ക്കുന്നു. ഭ്രാന്തിയില് നിന്നും എന്നിലേക്ക് നടത്താന് ദൈവമയച്ച നിയോഗമായിരുന്നോ നീ ?
രക്തവര്ണമാര്ന്ന എന്റെ ആ കര്ചീഫ് ഇന്നും ഒരു നിധി പോലെ ഞാന് സൂക്ഷിക്കുന്നു . നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ ഗന്ധം ഞാനതില് അറിയുന്നു. നിന്നെ ഞാനതില് കാണുന്നു.
എങ്കിലും തോഴാ അന്നുതൊട്ടിന്നുവരെ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളില് ചെകുത്താന്മാരാന് സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്.ഇവിടെ ഈ ഇരുമ്പഴികള്ക്കുള്ളില് വല്ലാത്തൊരു ഏകാന്തത. മരുന്നുകള്ക്ക് പോലും ഉറക്കം തരാന് ആവുന്നില്ല . ഈ ചങ്ങലകള് എന്നെ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാനും സമ്മതിക്കുന്നില്ല .
രക്തവര്ണമാര്ന്ന എന്റെ ആ കര്ചീഫ് ഇന്നും ഒരു നിധി പോലെ ഞാന് സൂക്ഷിക്കുന്നു . നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ ഗന്ധം ഞാനതില് അറിയുന്നു. നിന്നെ ഞാനതില് കാണുന്നു.
എങ്കിലും തോഴാ അന്നുതൊട്ടിന്നുവരെ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളില് ചെകുത്താന്മാരാന് സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്.ഇവിടെ ഈ ഇരുമ്പഴികള്ക്കുള്ളില് വല്ലാത്തൊരു ഏകാന്തത. മരുന്നുകള്ക്ക് പോലും ഉറക്കം തരാന് ആവുന്നില്ല . ഈ ചങ്ങലകള് എന്നെ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാനും സമ്മതിക്കുന്നില്ല .
നീ ഒരിക്കല് കൂടി വരണം..,
എന്നെ ഒരിക്കല് കൂടി ചിരിക്കാന് പഠിപ്പിക്കാന്. . . .
.................
Monday, August 29, 2011
നിന്നോട്....
ഇന്നലെയാണ് ഞാനെന്റെ പഴയ ടയറികള് വായിച്ചു നോക്കിയത്. നടന്നു വന്ന വഴികള് ഒന്നുകൂടെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നവയാണല്ലോ ടയറികള്.
കുറുകെ വരച്ചിട്ട ഒരുപാടു വരകള്. . പിന്നെ അതില് അക്ഷരങ്ങള് നിറയാന് തുടങ്ങിയത് നിന്നെ കണ്ടത് മുതലായിരുന്നു , നിന്റെ സ്നേഹം എന്നെ തഴുകാന് തുടങ്ങിയത് മുതലായിരുന്നു.
കൈകോര്ത്ത് പിടിച്ച് ആ കാണുന്ന നടപ്പാതയിലൂടെ നാം ഏറെ നടന്നിരുന്നു. കൂര്ത്ത ദൃഷ്ടി മുനകളുമായ് ചില മാന്യന്മാര് അന്നൊക്കെ നമ്മളെ നോക്കി നിന്നിരുന്നു. ഞാന് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട് , ശ്വാസം കഴിക്കാന് പോലും നേരമില്ലാതെ ഓടുന്ന ഇവര്ക്ക് എങ്ങനെയാണു ഈ കഥകളൊക്കെ ഉണ്ടാക്കാന് കഴിഞ്ഞത്. . .?
എല്ലാം പഴയത് പോലെ തന്നെയാണെന്ന് ആ കഥകള് കേട്ടപ്പോഴാണ് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. നീ പറയാറുള്ളതായിരുന്നു ശരി. . നമ്മുടെ ചിന്തകള് ഇന്നും പഴഞ്ചന് തന്നെ .
നീ ഓര്ക്കുന്നുണ്ടോ , നമ്മുടെ ആ കടല്തീരം? ഓര്ക്കുന്നുണ്ടാവും. . മറക്കാന് നിനക്കാവില്ലാലോ. .
നീ ഇല്ലാതെ ഇന്നലെ വീണ്ടും ഞാന് അവിടേക്ക് പോയി, സൂര്യാസ്തമനം കാണാന്. പതിവ് പോലെ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. നമ്മള് എന്നും പൂ വാങ്ങാറുള്ള ആ പെണ്കുട്ടിയില്ലേ , അവള് നിന്നെ അന്വേഷിച്ചിരുന്നു.
പിന്നെ. . . . .,
ഓ. . . ഈ കാവല്ക്കാരന് വല്ലാതെ ബഹളമുണ്ടാക്കുന്നു. അയാള്ക്ക് ഈ ഗേറ്റ് പൂട്ടണമെന്ന്. പൂട്ടിക്കോട്ടേ. ., അല്ലെ? അകലെ അയാളെയും കാത്ത് ആരൊക്കെയോ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.. എന്തിനാണ് നമ്മളവരെ വെറുതെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്? ആരെയും വേദനിപ്പിക്കാന് നമുക്ക് ഇഷ്ടമല്ലാലോ. . .
പ്രിയ സുഹൃത്തെ. . ,
ഞാന്
എല്ലാം പഴയത് പോലെ തന്നെയാണെന്ന് ആ കഥകള് കേട്ടപ്പോഴാണ് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. നീ പറയാറുള്ളതായിരുന്നു ശരി. . നമ്മുടെ ചിന്തകള് ഇന്നും പഴഞ്ചന് തന്നെ .
നീ ഓര്ക്കുന്നുണ്ടോ , നമ്മുടെ ആ കടല്തീരം? ഓര്ക്കുന്നുണ്ടാവും. . മറക്കാന് നിനക്കാവില്ലാലോ. .
നീ ഇല്ലാതെ ഇന്നലെ വീണ്ടും ഞാന് അവിടേക്ക് പോയി, സൂര്യാസ്തമനം കാണാന്. പതിവ് പോലെ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. നമ്മള് എന്നും പൂ വാങ്ങാറുള്ള ആ പെണ്കുട്ടിയില്ലേ , അവള് നിന്നെ അന്വേഷിച്ചിരുന്നു.
പിന്നെ. . . . .,
ഓ. . . ഈ കാവല്ക്കാരന് വല്ലാതെ ബഹളമുണ്ടാക്കുന്നു. അയാള്ക്ക് ഈ ഗേറ്റ് പൂട്ടണമെന്ന്. പൂട്ടിക്കോട്ടേ. ., അല്ലെ? അകലെ അയാളെയും കാത്ത് ആരൊക്കെയോ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.. എന്തിനാണ് നമ്മളവരെ വെറുതെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്? ആരെയും വേദനിപ്പിക്കാന് നമുക്ക് ഇഷ്ടമല്ലാലോ. . .പ്രിയ സുഹൃത്തെ. . ,
ഞാന്
പോവുകയാണ്. നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വെളുത്ത പുഷ്പങ്ങളുമായ് ഞാന് ഇനിയും വരം. അതുവരെ നീ ഉറങ്ങിക്കോളു. .
അല്ലെങ്കിലും നിനക്ക് ഞാനും എനിക്ക് നീയും മാത്രമല്ലെ ഉള്ളൂ വിളിച്ചുണര്ത്താന്. . .
ഞാന് പോവുകയാണ് , ഇനിയും വരാം, ഇന്ന് പറയാതെ ബാക്കി വച്ചവ നമുക്ക് അന്ന് പറയാം.
. . . . . . . . . . . . . . .
 |
ഒടുവില് നീയും പോവുകയാണ് . . .
ഒന്നും പറയാതെ. .
ഇവിടെ വീണ്ടും ഞാന് തനിച്ചാവുകയാണ്. . . .
ഇവിടെ വീണ്ടും ഞാന് തനിച്ചാവുകയാണ്. . . .
തിരിച്ചു വരില്ലെന്നറിയാം. . എന്നിട്ടും ,
ഈ തണലില് ഞാന് നിനക്കായ് കാത്തിരിക്കുന്നു. .
ഈ തണലില് ഞാന് നിനക്കായ് കാത്തിരിക്കുന്നു. .
ഒരിക്കലും മടങ്ങി വരില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഞാന്
നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു . .
..............................................................................................
..............................................................................................
Sunday, August 28, 2011
നഷ്ട പ്രണയം. . .
ഫോണില് മെസ്സേജ് കണ്ടപ്പോഴാണ് ഇന്ന് valentines day ആണെന്നറിഞ്ഞത്. കോഫി ഹൗസില് വല്ലാത്ത തിരക്കായിരുന്നു. അവിടാകെ പ്രണയത്തിന്റെ സൗരഭ്യം നിറഞ്ഞിരുന്നു. അത് വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.
അവിടെ നിന്നും വേഗം ഇറങ്ങി. ഹോസ്റ്റെലിലേക്കുള്ള യാത്രയിലാണ് നിന്നെ ഓര്ത്തത്.
പ്രണയം. . .
അതെന്താണെന്ന് നീ ആയിരുന്നു എന്നെ അറിയിച്ചത്
പ്രണയം വേദനയാണെന്ന തിരിച്ചറിവും നീയാണ് എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചത്.
നീ ഓര്ക്കുന്നുണ്ടോ നമ്മുടെ ആദ്യത്തെ valentines day ?
അന്ന് നീ എനിക്ക് തന്ന ആ ചുവന്ന പനിനീര് പൂവ് നാം പിരിഞ്ഞിട്ടും ഞാന് സൂക്ഷിച്ചു . എന്തിനായിരുന്നെന്നറിയില്ല. . ,
അതിന്റെ ഭംഗിയും സുഗന്ധവും ഇല്ലാതായിട്ടും ഏതോ ഒരു കോണില് ഞാനത് കാത്തുവച്ചു.
അതിന്റെ ഭംഗിയും സുഗന്ധവും ഇല്ലാതായിട്ടും ഏതോ ഒരു കോണില് ഞാനത് കാത്തുവച്ചു.
ഇന്നലെയാണ് ഞാനത് എടുത്തു കളഞ്ഞത്.
ദ്രവിച്ചു തീരാന് അതിലിനിയൊന്നും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല . . . .
. . . . . . .
ഓര്മ്മ
ഒടുവില് എല്ലാം
ഓര്മ്മകളാവുകയാണ് . . .
നിന്റെ ക്ലാസ്സ് മുറികളും
ഇടനാഴികളും
പൊട്ടിച്ചിരികളും
സൗഹൃദങ്ങളും
പ്രണയം നിറഞ്ഞിരുന്ന ആ കണ്ണുകളും
എല്ലാം. . . ഓര്മ്മകളായിത്തീരുകയാണ് . . .
ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുമ്പോള് ,
ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയായ് അതോ
നേര്ത്ത മിഴിനീരായാണോ
ഈ ഓര്മ്മകള് എന്നില് നിറയുക. . .?
പ്രാര്ത്ഥന. .
കണ്ണുനീരില് നിന്നുള്ള നിന്നുള്ള
ചെറിയൊരു ഇടവേള മാത്രമാണ്
ഈ പുഞ്ചിരിയെങ്കില് . . .,
എന്റെ ദൈവമേ. .,
എനിക്കിത് വേണ്ട.
ഒരു പൂവിന്റെ ആയുസ്സ് മാത്രമേ
ഈ സന്തോഷത്തിനുള്ളുവെങ്കില്
സര്വേശ്വരാ
നീ ഇതെന്നില് നിന്നും തിരിച്ചെടുത്തോളു . . .
പകരം നീ എനിക്കെന്റെ
പഴയ ദുഃഖങ്ങള് തിരിച്ചു തന്നേക്കു. . .
ഞാനവയോടൊപ്പം ജീവിക്കാം. .
ഒരിക്കലും ഉണങ്ങാത്തൊരു മുറിവ്
സമ്മാനിക്കാനാണ് നീ ഒരുങ്ങുന്നതെങ്കില്
വേണ്ട. . .
ഇനിയുമോഴുക്കാന് എന്റെ കണ്ണില്
കണ്ണുനീര് ബാക്കിയില്ല . . .
..........................
Saturday, August 27, 2011
നീ . . .
ഈ ചുവന്ന പട്ടായ്
നിന്റെ സ്നേഹം
എന്നെ പൊതിയുന്നു . . .
നിന്റെ കണ്ണുകളില്
എന്നിലെ നന്മകള്
ഞാന് തിരിച്ചറിയുന്നു. . .
നിന്റെ ഓര്മ്മകള് എന്നെ
വിരഹമെന്താണെന്ന്
പഠിപ്പിക്കുന്നു. . .
സ്നേഹം. . .
ഞാന് സ്നേഹമാണ് തേടുന്നത്. .
അതെ. . ,
കറ കളഞ്ഞ,
നിഷ്കളങ്കമായ . .,
വാത്സല്യം തുളുമ്പുന്ന
ഒരമ്മയുടെ സ്നേഹം. . .
Thursday, August 25, 2011
ഞാനും നീയും
ഞാന് ഏകാന്തതയെ ആയിരുന്നു
ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് . . . .,
നീ വെറുത്തത്
എന്റെ ഏകാന്തതയേയും . .
ഞാന് കറുപ്പിനെ ആയിരുന്നു
സ്നേഹിച്ചത് . . .,
നീ വെളുപ്പിനെയും . .
ഞാന് രാത്രിയെ ആയിരുന്നു
ആരാധിച്ചത് . . .,
നീ പകലിനെയും . .
നീ വേനലിനായ് മോഹിച്ചപ്പോള്
ഞാന് മഴയ്ക്കായ് കൊതിച്ചു . .
ഞാന് വേദനകളുമായ് കൂട്ടുകൂടിയപ്പോള്
നീ സന്തോഷങ്ങളുമായി കൈകോര്ത്തു. .
എന്നിട്ടും എങ്ങനെയാണ്
നമ്മള് പരസ്പരം പ്രണയിച്ചത് ???
Thursday, August 04, 2011
??????
എന്തിനാണ് ബാല്യം നിഷ്കളങ്കമായത്...?
ബാല്യത്തിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയെ
ഞാന് വെറുക്കുന്നു.
ബാല്യം ഇത്രയും നിഷ്കളങ്കമല്ലായിരുന്നെങ്കില്
അഞ്ചു വയസ്സുള്ള ആ കുഞ്ഞു
പിചിചീന്തപ്പെടില്ലായിരുന്നല്ലോ...??
kavitha. . .
.................
നിന്റെ ഓരോ നോക്കും
എന്നെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു. . .
ഓരോ തവണ നിന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോഴും
എന്റെ ഹൃദയം മുറിഞ്ഞു
ചോര ഒഴുകിക്കൊണ്ടെയിരിക്കുന്നു..
എന്നിട്ടും എന്താണ് എനിക്ക്
നിന്നെ വെറുക്കാന് ആവാത്തത്. . . . .???
Subscribe to:
Comments (Atom)